O nas

  • strict warning: Non-static method view::load() should not be called statically in /home/wir/domains/dworekkorytkow.pl/public_html/sites/all/modules/views/views.module on line 879.
  • strict warning: Declaration of views_handler_argument::init() should be compatible with views_handler::init(&$view, $options) in /home/wir/domains/dworekkorytkow.pl/public_html/sites/all/modules/views/handlers/views_handler_argument.inc on line 745.
  • strict warning: Declaration of views_handler_filter::options_validate() should be compatible with views_handler::options_validate($form, &$form_state) in /home/wir/domains/dworekkorytkow.pl/public_html/sites/all/modules/views/handlers/views_handler_filter.inc on line 589.
  • strict warning: Declaration of views_handler_filter::options_submit() should be compatible with views_handler::options_submit($form, &$form_state) in /home/wir/domains/dworekkorytkow.pl/public_html/sites/all/modules/views/handlers/views_handler_filter.inc on line 589.
  • strict warning: Declaration of views_handler_filter_boolean_operator::value_validate() should be compatible with views_handler_filter::value_validate($form, &$form_state) in /home/wir/domains/dworekkorytkow.pl/public_html/sites/all/modules/views/handlers/views_handler_filter_boolean_operator.inc on line 149.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_row::options_validate() should be compatible with views_plugin::options_validate(&$form, &$form_state) in /home/wir/domains/dworekkorytkow.pl/public_html/sites/all/modules/views/plugins/views_plugin_row.inc on line 135.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_row::options_submit() should be compatible with views_plugin::options_submit(&$form, &$form_state) in /home/wir/domains/dworekkorytkow.pl/public_html/sites/all/modules/views/plugins/views_plugin_row.inc on line 135.

Korytków – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Gowarczów. Dawniej czynne były tu: wielki piec, później tartak, cegielnie, przed wojną gorzelnia i wytwórnia wódek, a jeszcze niedawno zakład wikliniarski. W okresie międzywojennym Korytków znany był natomiast z produkcji mocnych trunków. Działały tam gorzelnia, rafineria spirytusu i fabryka wódek Stanisława Celińskiego. Na stałe urzędował w niej przedstawiciel Akcyzy, by chronić interesu państwowego monopolu spirytusowego. Nie zabierał jednak całego zysku właścicielowi, którego jako jedynego w okolicy stać było przed wojną na… samochód. Wytwórnia znajdowała się w pobliżu dworku, który jest obecnie hotelem i restauracją.

Dwór w Korytkowie

Zespół dworski w Korytkowie pochodzi z XIX wieku. W jego skład wchodziły niegdyś: dwór, spichlerz dworski oraz park. Dziś odremontowany staraniem nowego właściciela - Zakładów Mięsnych WIR z Łopuszna dawny dwór dziedzica Celińskiego odzyskał miniony blask. Po intensywnej renowacji, długotrwałej rekonstrukcji i odbudowie mieści kameralny i bardzo elegancki hotel (26 miejsc noclegowych w pokojach o wysokim standardzie) oraz restaurację, w której serwowane są potrawy z kuchni regionalnej, staropolskiej i europejskiej. Położony ok. 100 m od głównej drogi otoczony jest pięknym parkiem z sędziwymi lipami. Najbardziej okazała z nich ma obwód pnia przekraczający pięć metrów, jest już mocno pochylona pod ciężarem konarów, ale jest też świadkiem wszystkich minionych lat i dlatego z wielkim pietyzmem została ogrodzona i zabezpieczona. Z parkiem sąsiaduje stary sad z jabłoniami. Na południowy wschód od dworu ciągną się stawy rybne, wśród których płynie wykorzystywana niegdyś na potrzeby wielkiego pieca rzeczka. Spichlerz dworski spłonął w pożarze i nie został odrestaurowany, ale docelowo nowy właściciel planuje odbudowę i tego budynku.

Od 2014 roku restauracja Dworku została włączona do międzynarodowej sieci Dziedzictwo Kullinarne, która promuje dania i potrawy lokalnych społeczności.

Zabytki - Wielki piec w Korytkowie istniał w XVIII wieku i czynny był do 1883 roku. Był usytuowany nad dopływem rzeki Drzewiczki, który po spiętrzeniu dostarczał energii do poruszania niezbędnych urządzeń. Należał do hrabiego Dębińskiego, a później do Małachowskich i Tarnowskich. Wytapiane w nim żelazo służyło m.in. okolicznej ludności do chałupniczej produkcji gwoździ. Po wielkim piecu już nic nie pozostało. Fragmenty murów gorzelni i fabryki wódek posłużyły do zbudowania domów mieszkalnych. W północnej części wsi zachował się popadający w ruinę budynek po spółdzielni wikliniarskiej. Wewnątrz leżą jeszcze niewykorzystane do produkcji koszyków wierzbowe witki. Obok budynku stoi szkielet komina z pieca, który służył do gotowania wikliny, aby łatwiej było ściągnąć korę. Obecnie na szczycie komina mają swoje gniazdo bociany. A to podobno dobrze wróży…

O nas
O nas
O nas
O nas
O nas
O nas
O nas
O nas
O nas
O nas